Žitelji sela Lonje cipele su posebno pazili. Redovno su ih nosili nedjeljom i praznicima ili kad su nekuda putovali. U davnijem vremenu nosile su se i čizme. Čizme su rađene muške i ženske ali tako da nije bilo ni lijevih ni desnih, svaka se mogla navući na svaku nogu. Neki muškarci nosili su i gamaše onakve kakve su nosili žandari za vrijeme Kraljevine Jugoslavije. U kućama se rijetko moglo naći blatnih cipela. Postolarski zanat u selu Lonji javlja se u 19. stoljeću.
Ivan Kušan postolarski majstor bio je došljak, oženio je lonjanku Maru Krznar kćerku kovača Stipe Krznara i tu otvorio postolarsku radionicu. Izrađivao je cipele po narudžbi a jedno vrijeme i za tržište. Držao je učenike a prema potrebi zapošljavao je i pomoćnike. Kod njega je izučilo postolarski zanat osam učenika. Uspješno je poslovao do 1938. god.
Antun Nikolić
, postolarski majstor zvani Jankić šustar, bio je dobar majstor. Cipele je radio samo po narudžbi veoma kvalitetno ali je bio i nešto skuplji od drugih. Uz zanat bavio se i pčelarstvom na suvremeni način košnicama pološkama koje je sam izrađivao. Zanatom i pčelarenjem bavio se do 1943. godine kada je odveden u logor Jasenovac gdje je ubijen.
Mijo Šipuš Fujtač izučeni postolar nije se ozbiljnije bavio tim zanatom. Obavljao je samo popravke.
Petar Jednačak izučeni postolar postolarski zanat izučio je kod postolarskog majstora Ivana Kušana ali se tim zanatom bavio kratko. Zvonko Dugač izučeni postolar u selo Lonju došao je poslije
Drugog svjetskog rata. Radio je samo popravke i bio je i zvonar u crkvi. To je bio kraj postolarskog zanata u selu Lonji.

 

 

 

Selo Lonja /O Lonji /Povijest /Stari Zanati /Stare Slike /Običaji /Nove Slike/Lonjska Iža /Seoski Turizam

Zlatna bućka / Zanimljivosti